بی رمق 

تکیه زده ام

بر دیوار زندگیم

در انتظار آتش سالها 

ماه را می نگرم

در بستر

اولین شب سال

این روزها

عمود بر زمینم

و از آن پس

در موازات با آن 

مى بايد بى وقفه واژه هايى تازه ساخت، كه اندكى آغشته به خون باشد و با لايه هاى جسم و تن آدمى آميخته .

حواس پیوسته تحریف می کنند و حقیقت مدام پراکنده می شود تا جایی که اصالت بی معنا گردد و تنها تاويل ها باقى بمانند .

دوستى صرفا يك واژه پنج حرفى است، با كاركرد معنايى بسيار، براى کسانی كه نمى توانند با واقعيت تنهايى انسان كنار بيايند.

باید یک تهوع اساسی اتفاق بیفتد تا هر آنچه در طول زمان بلعیده ام و در من ته نشین شده است به کلی بالا بیاورم .