دوست داشتن
وابستگی می آورد

وابستگی ها،
رنج

چشمانم دکمه‌هایی ست براق،

کدامین کلاغ

از تنهاییم نمی هراسد؟

رهایش کردم

آنچه را که می‌پنداشتم،

یافته‌ام.

نسیم سحرگاه

بوی تن تو

کدامیک می ماند؟

معشوقه ام پیش تر مرد

در یک رویا نیست شد

و برای همیشه پوچ.

ما چیستیم

جز جریانی به دام افتاده در تن زمین
و لحظه ای ممتد
که دلتنگ مرگ است؟

ذره ذره ماه را می بلعد چشمانم

و روی سپیدی صبح، غمبادی قدیمی

در گلویم زاده خواهد شد...