...

20170414

دور ساز از من
واقعیت بودن خویش را
جهان را پایانی نیست
جز نیستی

جاودانه در من ...

آسمان و زمین

سپید شده اند

نیمه شب زمستانی

نوای موسیقی در اتاقم می پیچد

در شب سیاه یلدا
من به تنهایی
جرعه جرعه می نوشم
و به آهستگی
با دود سیگارم
در زمان محو می شوم ...

خاطراتمان را به یاد می آورم

اشک می ریزم

به مرگ می اندیشم

تند بادهای زندگیم می وزند

و پاره های عشقت شعله می کشند

از زیر خاکستر زمان

وه که چه عمیق

زخم می زند

عشق

آنهنگام که

زندگی می آفریند

و خود جان می بازد