...

20170505

در خیابان های شهر

بر سیگارم می نشینند

قطره های باران بهاری

دور ساز از من
واقعیت بودن خویش را
جهان را پایانی نیست
جز نیستی

جاودانه در من ...

آسمان و زمین

سپید شده اند

نیمه شب زمستانی

نوای موسیقی در اتاقم می پیچد

در شب سیاه یلدا
من به تنهایی
جرعه جرعه می نوشم
و به آهستگی
با دود سیگارم
در زمان محو می شوم ...

خاطراتمان را به یاد می آورم

اشک می ریزم

به مرگ می اندیشم

تند بادهای زندگیم می وزند

و پاره های عشقت شعله می کشند

از زیر خاکستر زمان